Elke vierkante meter tel
Sel: 0783343867

Posts Tagged conservation agriculture

Wat ek by KZN No-Till Konferensie geleer het

Wat ek by KZN No-Till Konferensie geleer het
KZN No-till

Die KZN No-till Club Bewaringslandbou konferensie 2015 is van Dinsdag 1 September tot Donderdag 3 September by Drakensville ATKV oord buite Bergville gehou. Dit was my eerste keer dat ek die konferensie bygewoon het en ek hoop dat ek weer daar kan uitkom. Ek het waarskynlik so ses jaar gelede eers werklik van geenbewerking (“no-till”) gehoor en daarin begin belangstel. Dit was ongelooflik om verlede week daar by die konferensie te kon hoor van boere wat die praktyk al vir meer as twintig jaar toepas. Die gedagte wat my die meeste getref het, is hoe kan dit wees dat sommige boere al vir meer as twintig jaar die voordeel van geen bewerking oes, terwyl ander boere steeds nie daaraan as oplossing dink nie.

‘n Waarskynlike rede hoekom die vlakke van aanvaarding van geenbewerking in Suid-Afrika so laag is, het dalk te doen met die gedagte dat “no-till” nie net ‘n kopsaak is nie, maar ook ‘n hartsaak.  Elke spreker wat by die konferensie opgetree het, het nie net ‘n klomp feite vir kennisname uitgedeel nie, maar elke spreker het met oorgawe en passie gepraat van geenbewerkingspraktyke wat hulle self be-oefen en projekte waarby hulle betrokke is. By die konferensie is een of twee keer genoem dat jy nie ‘n “no-till” boer is omdat jy ‘n “no-till” planter gebruik nie. Jy is eers ‘n “no-till” boer as die feite van jou kop na jou hart begin deurwerk het in ‘n liefde vir grond en die mikro-organismes wat in die grond is. Eers wanneer jy werklik besef wat die waarde van ‘n mikroskopiese grote bakterie of die waarde van ‘n erdwurm is en jy alles in jou vermoë doen om die organismes te beskerm, dan kan jy jouself ‘n “no-till” boer noem. Die boere wat ek daar gehoor praat het, al was dit formeel op die verhoog of privaat in ‘n gesprek, het nie net ‘n liefde vir grond nie, maar hulle het ook ‘n uitgesproke onwrikbare geloof en liefde in God wat die grond geskep het. Ergon Zunckel, voorsitter van KZN No-till Club, se woorde vat dit so saam: “As a believer, I am confident that this is the closest method of crop farming to what God intended at creation” “No-till” boerdery is eerstens ‘n hartsaak en dan ‘n kopsaak.

KZN No-till6

Hoe maak jy die skuif in jou kop en dan na jou hart om geenbewerking in jou boerdery te begin toepas? Solank as wat jy grond beskou as iets wat die plante moet regop hou, solank as wat jy na sommige landbouvoorligters luister wat sê dat grond net ‘n groeimedium is en dat alles wat die plant benodig deur ‘n chemiese korrel toegevoeg kan word, solank sal jy nooit oorskakel tot geenbewerkingspraktyke nie. Eers wanneer jy begin besef dat chemie, organies en biologie saamwerk om ‘n plant te laat groei, dan begin die kopskuif kom en word “no-till” ‘n kopsaak. Wanneer jy dan verder besef dat dit wat jy met grond aanvang en hoe dit wat jy met grond doen die kleinste organisme in die grond beskadig of nadelig be-invloed en jy besef dat jy deur die grond te versteur, dit kaal los en die biodiversiteit van dit wat onder en bo die grond lewe tot niet maak, dan begin “no-till” vir jou ‘n hartssaak word. Jy het eers tot “no-till” aanvaarding gekom as jy dit wat jy besef jy verkeerd doen, wil begin regstel. Vic Roberts het die eerste dag se lesings begin deur te vertel van wat jy alles in ‘n handvol grond gaan raaksien. As jy die dag Vic se passie oor die kleinste organisme in die grond deel, dan kan jy sê dat “no-till” vir jou ook ‘n hartsaak geword het.

O ja, ons het by die konferensie ook geleer van hoe om geenbewerking toe te pas. Ons het planter demonstrasies gesien. Ons het dekgewasproewe van Agricol saad gesien. Ons het ook geleer dat bewaringsboerdery nie net beperk is tot “no-till” planttegnieke nie, maar dat dit ook gaan oor hoe jy natuurlike weiding bestuur. Ons het ook gehoor dat die voordele van bewaringslandboupraktyke nie net tot die boer se tyd en geldbesparing uitloop nie, maar soos die begrip deurgee, gaan bewaringslandbou oor die bewaring van die natuurlike hulpbronne op jou plaas. Deur grond te bewaar, bewaar jy jou en jou nageslag se toekoms.

Planters
Weiding
Facebooktwitter

‘n Wedloop is aan die gang

‘n Wedloop is aan die gang

Op 28 Augustus het ek ‘n Absa en John Deere boeredag op Hartswater bygewoon. John Deere het met ‘n aggresiewe bemarkingsveldtog verduidelik dat hulle sakpas finansiering vir boere wil gee. Op sommige boerderytoerusting is hulle selfs bereid om prima minus 8.5% rente te gee. Dit blyk ‘n groot stap van John Deere se kant af te wees om boere in moeilike ekonomiese tye van hulp te wees.

Aan die anderkant het Absa boere moed ingepraat oor die ekonomiese vooruitsigte van landbou omdat ‘n groeiende wêreldbevolking, kos gaan nodig hê. Alhoewel daar uitdagings vir Suid-Afrikaanse boere is, bly landbou ‘n baie goeie bedryf. Veral as in aggeneem word hoe Afrika se ekonomie besig is om te groei. Wie beter om in Afrika te boer as Suid-Afrikaners wat die omstandighede ken en verstaan. Suid-Afrikaanse boere het hulself al oor en oor bewys as hardwerkend en suksesvol.

Tog wil ek hier aansluit by wat ek in ‘n vorige bloginskrywing genoem het. Tot onlangs het die Suid-Afrikaanse media berig dat daar ongeveer 36000 kommersiële boere in Suid-Afrika is. Mnr. Ernst Janovsky het my op die dag verseker dat die getal nou gekrimp het na nader aan 29000 kommersiële boere in Suid-Afrika. In die vorige bloginskrywing het ek vertel hoe die getal my laat dink oor voedselsekuriteit in die land. Hier wil ek kyk na die ekonomiese implikasies daarvan.

Vir landboumaatskappye, soos John Deere, en ook vir landboufinansierders, soos ABSA, is die spreekwoordelike ekonomiese koek aan die een kant besig om te groei en aan die anderkant besig om te krimp. Mnr. Ernst Janovsky het genoem dat landbou jaarliks sowat R180 biljoen bydra tot die land se ekonomie. Dit opsigself is ‘n bedrag waaruit enigiemand sal wil tap. My oorlede Oom Paul het genoem dat daar ‘n stroom geld in die landboubedryf vloei, jy moet net ‘n klein keerwalletjie bou om suksesvol te wees. Die landboukoek is eintlik baie groot.

Tog is die koek ook besig om te krimp. As daar elke jaar soos verlede jaar 300 melkboere uit die bedryf klim, beteken dit dat daar elke jaar minder kliënte gaan wees om te bedien. As jy nou al ‘n finansieringsproduk daar kan stel wat vir ‘n boer aanloklik is, gaan hy dit aangryp. Vir die landboumaatskappy en –finansierders beteken dit dat wanneer die boer oor 5 of 10 jaar die bedrag afbetaal het, hy ‘n klient van die maatskappy en finansierder sal bly. Vir die boere wat dit nie regkry om die produk af te betaal nie, is die huidige stygende tendens van landbougrond van so aard dat ‘n boer maklik grond sal verkoop aan ‘n groter boer en dalk sommer sy toerusting ook en dan met die totale verkoopprys, die finansierder sal kan afbetaal. Dus, min risiko vir die landboumaatskappy en -finansierder.

In die huidige landbouproduksie en bemarkingsmodel, moet boere groter gaan of uitklim. Op elke boeredag waar ek die afgelope jaar was, was die uitgangspunt dat boere moet groter gaan. Dat boere meer presies moet boer. Dat boere meer produktief moet wees om te bly voortbestaan. As landboumaatskappye soos John Deere nou die regte kliënte kan oorreed om hulle kundige produkte wat produktiwiteit en presisieboerdery ondersteun, te koop en finansierders soos ABSA help met die finansiering daarvan, gaan die maatskappye se aandeel in die landboukoek groei.

Die wedloop het begin om die kwynende hoeveelheid boere te pamperlang. Tog is dit juis die finansieringsmodel wat gemaak het dat boere al minder word. Maar dit is ‘n artikel vir later. Die wedloop het ook begin vir boere om na ‘n alternatiewe produksiemodel om te skakel, wat sal help dat die boer ‘n groter deel van die R180 biljoen van die landbousektor in sy eie sak kan steek. Myns insiens is ‘n stap in die rigting van bewaringslandbou praktyke die eerste rigting waarna boere moet begin kyk, aangesien bewarinslandboupraktyke laer insetkostes vir die boer verseker. Daar is reeds boere wat na bewaringslandbou oorgeskakel het en groot suksesse behaal het. Daarom woon ek hierdie week KZN No-till Club se bewaringslandboukonferensie by om eerstehands van die boere te hoor van hulle ondervindings.

Facebooktwitter